De volgende ochtend stond ik om half zeven voor het huis van Eleanor.

Maar deze keer kwam ik niet alleen.

Twee grote verhuiswagens stonden achter me op de oprit. Arthur stapte uit de eerste auto met een dikke map onder zijn arm. Megan, mijn bruidsmeisje, volgde hem met twee bekers koffie.

Ik had nauwelijks geslapen.

Niet omdat ik spijt had.

Integendeel.

Voor het eerst in maanden voelde ik me helder.

Gisteravond had ik al mijn bankafschriften, creditcardoverzichten en e-mails met aannemers naast elkaar gelegd. Ik had iedere betaling gecontroleerd.

Het uiteindelijke bedrag had me zelfs geschokt…………..

Lees verder op de volgende pagina.