Skip to content De verpleegster keek eerst naar de deur van het café.
Daarna naar mij.
“Je moet me beloven dat je rustig blijft.”
Mijn hart begon sneller te kloppen.
“Wat heeft mijn vrouw gedaan?”
“Dat weet ik niet zeker.”
Ik fronste.
“Maar je zei dat ik haar niet moest vertrouwen.”
“Dat zei ik omdat ik iets heb gezien wat je absoluut moest weten.”
Ze haalde haar telefoon uit haar tas.
“Mijn naam is Nora.”
“Waarom ben je dan zomaar uit het ziekenhuis vertrokken?”
“Omdat ik bang was.”
“Voor Melissa?”
Ze aarzelde.
“Voor iemand die nog veel meer invloed heeft.”
Ze draaide haar telefoon naar mij toe.
Op het scherm stond een foto van een medisch dossier.
Ik herkende mijn naam.
“Wat is dat?”
“Jouw dossier.”
“Dat weet ik……………