Skip to content De stem aan de andere kant van de deur was nauwelijks hoorbaar.
“Eva… doe alsjeblieft niet open.”
Ze verstijfde. Lily kneep haar hand zo stevig vast dat haar vingers pijn begonnen te doen.
“Wie is daar?” vroeg Eva voorzichtig.
Er volgde enkele seconden stilte.
Toen klonk dezelfde stem opnieuw.
“Ik ben hier om je te helpen. Maar je moet eerst zeker weten dat niemand je ziet.”
Eva keek door het kleine kijkgaatje. Op de veranda stond een oudere vrouw met een regenjas en een map onder haar arm. Ze hield haar handen zichtbaar omhoog, alsof ze wilde laten zien dat ze geen bedreiging vormde.
“Kent u mijn naam?” vroeg Eva.
“Ja,” antwoordde de vrouw. “Maar ik denk dat dit geen goed moment is om alles uit te leggen.”
Eva twijfelde. Ze wilde de deur niet openen. Tegelijkertijd voelde ze dat blijven wachten misschien nog gevaarlijker was.
Ze pakte haar telefoon en activeerde stilletjes de camera. Daarna opende ze de deur slechts een klein stukje.
“Wie bent u?”
“Mijn naam is Nora. Ik werk als financieel rechercheur. Ik onderzoek al maanden een netwerk van fraudezaken waarbij meerdere bedrijven betrokken zijn.”..