Brandon kwam terug met iets in beide handen.
Het was een kleine, oude koffer.
Maar het was niet zomaar een koffer.
Ik herkende hem onmiddellijk.
Het was de blauwe kinderkoffer die Lisa al jaren gebruikte wanneer ze bij haar grootouders logeerde. Brandon had hem zelf voor haar gekocht toen ze negen maanden nadat we elkaar hadden leren kennen voor het eerst met hem op vakantie ging.
Hij liep langzaam naar mij toe.
Daarna knielde hij voor Lisa neer.
“Deze is voor jou,” zei hij zacht.
Lisa keek hem verbaasd aan.
“Voor mij?”
Brandon knikte.
“Ja. En ik wil dat je goed luistert naar wat ik ga zeggen.”
De hele zaal bleef muisstil.
Barbara stond nog steeds naast de ingang. Haar gezicht was bleek geworden.
Brandon opende de koffer.
Daarin lagen tientallen foto’s.
Foto’s van Lisa en hem samen……………