De volgende ochtend zat Thomas al om zeven uur in zijn vrachtwagen.
Hij had nauwelijks geslapen.
Niet omdat hij moe was, maar omdat er één vraag steeds door zijn hoofd bleef rondspoken:
Hoe ver waren Sabrina en Zachary gegaan?
Hij reed rechtstreeks naar het kantoor van Georgia.
Toen hij binnenkwam, lag er al een dikke map op haar bureau.
Georgia keek hem ernstig aan.
“Thomas, ik heb vannacht alles bekeken wat je me hebt gestuurd.”
Hij ging tegenover haar zitten.
“En?”
Ze schoof de map naar hem toe.
“Je moet voorbereid zijn op iets wat je misschien niet wilt horen.”
Thomas opende de map.
Bovenaan lag een overzicht van zijn bankrekeningen.
Daaronder stonden betalingen die hij zich niet kon herinneren.
Salonmaterialen.
Een nieuwe professionele behandelstoel.
Een luxe computer.
Reclamecampagnes.
Zelfs een voorschot voor een tweede locatie…………