‘Hij heeft het document medeondertekend.’

Ik voelde hoe mijn adem stokte.

Buiten reed een ambulance langzaam langs ons heen. Het blauwe licht gleed over het raam van het café, maar ik bleef naar het document op tafel kijken.

‘Wanneer is dit getekend?’ vroeg ik.

‘Twee jaar geleden.’

Ik schudde mijn hoofd.

‘Dat kan niet.’

‘Waarom niet?’

‘Omdat ik toen met Noor in het ziekenhuis lag.’

Van Dijk keek me lang aan.

‘Precies.’

Hij schoof een tweede document naar me toe.

Daarna een derde.

En nog een vierde.

Allemaal droegen ze mijn naam…………

Lees verder op de volgende pagina.