Toen Eva haar telefoon langzaam op tafel legde, keek niemand in de eetkamer haar nog aan zoals enkele minuten daarvoor.
De spottende glimlach op het gezicht van haar voormalige schoonmoeder begon langzaam te verdwijnen. Niet omdat ze bang was, maar omdat ze voelde dat er iets niet klopte.
Buiten stopte een zwarte sedan voor het landhuis.
Daarachter verscheen een tweede auto.
En nog één.
De gasten die zich op het terras bevonden, draaiden nieuwsgierig hun hoofd.
“Verwacht iemand bezoek?” vroeg Jessica terwijl ze uit het raam keek.
Brendan haalde zijn schouders op.
“Waarschijnlijk een buurman.”
Nog voordat hij zijn zin had afgemaakt, werd de voordeur geopend door de huishoudster.
Drie mannen en een vrouw in nette zakelijke kleding stapten naar binnen. Ze droegen geen opvallende uniformen en maakten geen dramatische entree. Hun rustige houding trok juist de aandacht.
De oudste van het gezelschap liep rechtstreeks naar Eva.
“Goedenavond, mevrouw Van Rijn.”
Eva stond langzaam op.
“Bedankt dat u zo snel kon komen.”
Hij knikte vriendelijk.
“Uw verzoek had de hoogste prioriteit.”…