Skip to content Brendan fronste zijn wenkbrauwen.
“Sorry, maar wie zijn jullie?”
De man draaide zich rustig om.
“Mijn naam is Willem de Graaf. Ik ben juridisch adviseur van Horizon Capital.”
De naam deed verschillende aanwezigen verstijven.
Horizon Capital was een van de grootste investeringsmaatschappijen van Europa.
Zelfs Diane keek verrast.
“Wat heeft Horizon Capital met haar te maken?”
Niemand antwoordde direct.
Willem haalde een verzegelde map uit zijn aktetas.
“Wij zijn hier uitsluitend om een aantal officiële documenten persoonlijk aan mevrouw Van Rijn te overhandigen.”
Eva nam de map aan.
Ze opende hem rustig en bladerde enkele pagina’s door.
Daarna keek ze op.
“Alles is correct.”
Willem glimlachte beleefd.
“Zoals afgesproken.”
De stilte in de kamer werd steeds ongemakkelijker.
Jessica keek afwisselend naar Eva en Brendan.
“Waar gaat dit over?”
Eva sloot de map.
“Eigenlijk over niets ingewikkelds.”
Ze keek de aanwezigen één voor één aan.
“Ik wilde alleen zeker weten dat alle administratieve wijzigingen vandaag zouden ingaan.”
Brendan lachte kort.
“Administratieve wijzigingen? Je doet alsof je een groot bedrijf bezit.”
Eva glimlachte.
“Dat heb ik nooit gezegd.”
“Maar ook nooit ontkend,” antwoordde Willem.
Iedereen keek nu naar hem.
“Mevrouw Van Rijn heeft er jarenlang bewust voor gekozen haar privévermogen buiten de publiciteit te houden.”
Diane schudde haar hoofd.
“Dit is absurd.”
“Dat mag u vinden,” antwoordde Willem vriendelijk. “Maar alle documenten zijn geregistreerd en gecontroleerd.”
Eva bleef opvallend kalm.
Ze pakte een servet en droogde rustig de laatste druppels water van haar handen.
“Ik ben hier vanavond niet gekomen om iemand te vernederen.”
Niemand zei iets.
“Ik kwam omdat ik geloofde dat respect niet afhankelijk hoort te zijn van iemands kleding, inkomen of achtergrond.”
Ze keek even naar de emmer die nog naast de tafel stond….